Sarpur fyrir júní, 2009

maður hefur oft

séð og heyrt spilað fjórhent á píanó. Ekki alveg eins algengt á selló…

Auglýsingar

fimmtudagsHVAÐ?

Sá slatta af fólki tengja á þessa frétt í gær, en nánast enginn hafði tekið eftir undarlegu orðavillunni. En það eru fleiri sem gera þessi mistök, sjá hér til dæmis.

Laugardagshöllin gefur svo enn fleiri niðurstöður

fyrsta æfing

fyrir Skálholt í kvöld, hlakka ekkert smá til! Verst að nóturnar eru ansi hreint smáar (áminning – taka sterku gleraugun með…)

hlöðuball

okkur hjónum var boðið á hlöðuball i örgustu sveit í gærkvöldi. Datt auðvitað ekki annað í hug en að drífa okkur, þrátt fyrir að eiga ekki tjald (fengum lánað, takk Hallveig og Jón Heiðar) og svo festust bremsurnar á bílnum okkar, ekki þorðum við að taka áhættuna að keyra þannig og eyðileggja draslið þannig að við fengum lánaðan bíl líka (jámm, takk Bjössi mágur).


(mynd fundin hér).

Skemmst frá því að segja að það var alveg hrikalega gaman, og það þrátt fyrir að þekkja varla kjaft á svæðinu. Tvöföld afmælisveisla, vinnufélagi Jóns og frænka hans, góður matur og drykkur, hellingur af skemmtiatriðum, fullt af söng og síðast en ekki síst dansað fram á nótt við ansi hreint þétta ballhljómsveit – höfðum verið stressuð yfir að þarna yrði tóm kántrímúsík með slide gítörum (jakk) en þau spiluðu fyrst og fremst rokk og fóru vel með það. Alveg óhætt að bóka bandið Silfur ef einhver er að halda svona veislu.

Og svo svaf tjaldfælan undirrituð bara mjög vel, man ekki eftir betri útilegu nokkurn tímann. Var náttúrlega hlýtt úti, ég efast um að lofthitinn hafi farið undir tíu gráður. Munar líka að vera búinn að dansa sér til hita hálft kvöldið.

Takk fyrir okkur, Valdi og Bryndís Sunna.

risastærsti

vísareikningur ever mættur á svæðið

Vona að það verði langt í að sameiginlegur reikningur okkar verði aftur tæp milljón!

Útskýringin er náttúrlega kórferðin til Tékklands sem var að stórum hluta keyrð á kortunum okkar.

Verður ekki vandamál að fylla kvótann til að kortin verði gjaldlaus í ár…

alltaf fyndið

þegar fólk heldur að það hafi verið fyrst (eða með þeim fyrstu) til að gera eitthvað, bara vegna þess að það sjálft vissi ekki af viðkomandi hlut fyrr. Þegar ég vann í Ístóni heitnum (forvera Tónastöðvarinnar) seldum við ukulele, reyndar héldu margir að það væri leikfangagítar og skildu ekki svo glatt hvers vegna það væri svona dýrt.

Ég vann í búðinni árin 1984-1986 ef ég man rétt. Gæti skeikað svona einu ári. Það er pínu fyrr en árið 2000. Og ég efast ekkert um að einhver Íslendingur hafi átt ukulele fyrir þennan tíma – þetta er bara það fyrsta sem ég þekki til hljóðfærisins hér á landi.

Kristín, hvenær veist þú til ukuleleeigandi Íslendings/a?

bound


bland í poka

teljari

  • 368.237 heimsóknir

dagatal

júní 2009
S M F V F F S
« Maí   Júl »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

sagan endalausa

Auglýsingar