Verona/Zell giorno undici/Tag elf

Morgunmaturinn á hótelinu í Verona reyndist fínn en hann var ekki innifalinn í verði herbergjanna eins og við annars héldum. Kaffið mjög gott. Engin matarmynd þar en ekki óttast, það koma slíkar síðar í færslunni (múhaha).

Við vorum öll með tölu enn upprifin yfir sýningu kvöldsins áður. Mögnuð upplifun.

En ekki til setunnar boðið, enn var sjóðheitt í Verona svo það freistaði okkar ekki að vera þar neitt framyfir að við þyrftum. Tékkuðum út af hótelinu um tíuleytið, Jón og Ástráður sóttu bílinn, ég fékk ökuskírteinið mitt aftur gegn afhendingu bílastæðakortsins, enda eins gott þar sem ég myndi taka við akstrinum síðar um daginn.

Enginn vandi að rata út úr bænum, pínu hringur vegna einstefnugatna en það tók litla stund.

Við ætluðum aðra leið til baka, ekki um Brennerskarðið og ekki nema að mjög litlu leyti um autostrada. Þræddum okkur gegn um skemmtilega dali og bæi og svipað og í Austurríki var bara sama hvert við litum, alls staðar var stórkostlegt útsýni:

d 11 gljúfur

Hádegismatur. Vissum svo sem ekkert hvað við vildum en vorum allavega búin að ákveða að borða áður en við yfirgæfum Ítalíu. Minni hætta á snitselstöðum! Stoppuðum í smábæ þar sem allt reyndist frekar mikið lokað en römbuðum samt á stað sem leit svo sem ekki sérlega spennandi út, fá borð fyrir framan staðinn. Fórum samt inn og tékkuðum og þau: já sko borðin fyrir framan eru bara fyrir drykki en við erum með útiveitingaaðstöðuna okkar í bakgarðinum. Velkomin inn!

Þetta reyndist hótelveitingastaður, ég efast um að það borði þarna margir túristar sem detta inn af götunni. Mjög barnvænt hótel greinilega, lítil sundlaug í bakgarðinum inn af veitingahússborðunum og leiktæki. Voru samt engin börn þarna að leika sér. Sólstólar og sólhlífar og ég veit ekki hvort Díónýsos býr þarna í tunnu.

d 11 baklóð

Ljómandi spennandi matseðill. Þjónustan kunni nánast enga ensku svo Jón var í ítölskuþýðingunum. Var nærri búinn að láta okkur öll panta okkur blómkálssúpu því hann heyrði cavolfiore, hjó bara eftir fiore í orðinu og hélt að um væri að ræða kúrbítsblóm (ok wishful thinking reyndar). Það var ekki fyrr en stúlkan sagði súpa, með áherslu, að við föttuðum um hvað ræddi! Og ég ætlaði sko ekki að fá mér blómkálssúpu í forrétt! Fékk mér hins vegar alveg svakalega fínt carbonara, ég hef reyndar aldrei séð svona birkes stráð yfir. Gerði mjög skemmtilegt bragð og áferð.

d 11 carbonara

Í aðalrétt pöntuðum við Jón okkur vitello tonnato, frægan rétt sem er í raun kalt kálfakjöt og túnfiskmæómauk (næstum því túnfisksalat). Við reyndum einu sinni að gera þennan rétt heima en fannst ekkert sérstakur. Þetta var reyndar líka á forréttahlaðborðinu á Savoy hótelinu og var mjög fínt þar. Sem hluti af heild.

Þetta var reyndar líka alveg ágætt en bara of stór skammtur, ég held þetta sé ofmetinn réttur sem heil máltíð!

d 11 vitello tonnato

(Matarmyndir! Sagðykkur!)

Mun örugglega ekki panta mér þetta oftar.

Nújæja. Þarna tók ég við stýrinu.

Sikksakkaði upp og niður þröngar götur með hárnálabeygjum. Fór fullhratt fyrir ferðafélagana svo hraðafíkillinn neyddist til að slaka aðeins á. Allt í góðu með það. Ógeðslega gaman að keyra þennan bíl samt!

Vorum góða stund að komast að landamærunum. Fegin að við höfðum ákveðið að taka ferðina til Verona í tveimur skömmtum, það hefði verið ansi glatað að koma dauðþreytt eftir langa keyrslu í hitann í óperunni.

Yfir til Austurríkis. Tókum tæpast eftir landamærunum. Gegn um löng göng, rör gegn um fjall. Kaffistopp að þeim loknum hjá stórfurðulegu veitingahúsi. Þar fékk ég svei mér þá versta kaffi sem ég hef drukkið á ævinni. Risabolli NB!

d 11 kaffi

og sykurmolar? ég hef ekki séð sykurmola í mörg ár! Ekki að ræða það að drekka þetta sull! fór með bollann undir því yfirskini að ég ætlaði að taka mynd og laumaðist til að hella úr bollanum.

Kallinn sem var að afgreiða var alveg búinn að fá sér þó nokkra bjóra, það var nokk augljóst. Svo var fjölskyldan hans líka á svæðinu, meðal annars hálfstálpaður strákur sem lék sér að því að keyra lítið fjórhjól aftur og aftur upp á pallbíl.

Ég hef séð betur staflað timbur:

d 11 timbur

en útsýnið bak við hús sveik samt ekki:

d 11 hlíð

Þarna urðum við næstum vitni að árekstri sem hefði getað orðið mjög slæmur! Tvöföld akrein, bílstjóri hægra megin ákvað greinilega skyndilega að beygja til vinstri, þvert yfir vinstri akrein inn á planið þar sem við sátum. Nema hvað annar bíll á vinstri akreininni var á leið fram úr og ef ekki hefði verið fyrir eldsnögg viðbrögð bílstjórans þar þá hefði getað farið ansi illa. Þarna er keyrt greitt! Til allrar hamingju var akkúrat þá enginn að koma á móti! Svo þetta slapp til sem betur fór.

Kláraði að keyra til Zell, komum þangað síðdegis. Slotið séð frá bílastæði fyrir neðan. Eina sem vantaði var blóm í bakkana við gluggana, hefði verið enn fínna.

d 11 slotið

Töskunum hent aftur inn, við höfðum tekið allt með sem máli skipti því það er aldrei að vita hvort eitthvað komi upp á og fólk komist ekki með góðu móti til baka. Ég hef aldrei hugsað svona en þetta er góð pólisía.

Löbbuðum í bæinn í drykk og kvöldmat og til baka seint um kvöldið í yndislegu, passlega heitu veðri.

d 11 sólsetur

Auglýsingar

0 Responses to “Verona/Zell giorno undici/Tag elf”



  1. Færðu inn athugasemd

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s




bland í poka

teljari

  • 370.566 heimsóknir

dagatal

júlí 2019
S M F V F F S
« Jún    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

sagan endalausa

Auglýsingar

%d bloggurum líkar þetta: