Sëlva/Verona giorno dieci

Að vakna við sólarupprás, teygja úr sér og fara út á svalir í 24° hita og sjá þetta útsýni – það mætti alveg venjast þessu:

d 10 morgunútsýni

Morgunmatarhlaðborðið alveg geggjað, ég klikkaði á að taka mynd eða eiginlega vídeó af herlegheitunum svo ég birti bara mynd af úrvali bóndans. Já og egginu mínu og þarna neðst rétt glittir í stóru þykku sneiðina af reyktum laxi sem ég fékk mér.

d 10 morgunmatur

Vorum að spá í hvort við ættum að spreða smá af morgninum í spa og laug en enduðum á því að fara bara í sturtu, pakka saman og hrúga í bílinn og halda af stað til Verona.

Heitt. Það varð heitt! Þarna vorum við að renna inn í Verona.

d 10 heitt

(uss, Jón var ekki að keyra 8 km yfir hámarkshraða, var það nokkuð?)

Hálfsáum eftir því að hafa ekki nýtt okkur „svalann“ í Sëlva aðeins lengur. Því þarna var nánast óbærilegt af hita. Fundum hótelið án nokkurra vandkvæða, hótelið reddaði bílastæðapassa, ég lét ökuskírteinið mitt í pant og Jón Lárus hringsólaði smástund þar til hann fann stæði sem passinn gilti fyrir, skammt frá hótelinu. Röltum í bæinn í hádegismat og til að óríentera okkur. Arenan var á sínum stað spölkorn frá hótelinu (sem betur fer ekki langt! fjögurra mínútna ganga er óravegur í svona hita)

d 10 arena utan

Hádegismatur í lítilli hliðargötu, héldum að þar yrði væntanlega ódýrara en við torgin. Ekki svo. Fansí staður og dýr, ágætis matur en ekki alveg verðsins virði.

Sé eftir að hafa ekki tekið mynd af vínseðlinum! Þarna var hægt að fá dýrustu vín sem ég hef séð á seðli og hef ég þó séð nokkur með ansi góðum smurningi. Þar bar hæst Bollinger vieilles vignes françaises, blanc de noir. Verðið á því var 2000 evrur. Tvö. Þúsund. Evrur. Um þrjúhundruð þúsund aulakrónur!

Veit ekki með ykkur en ég myndi alveg hafa eitthvað annað að gera við þrjúhundruðþúsundkall en að sötra hann hálfa kvöldstund!

Upp á hótel smástund. Sturta tvö þennan dag. Ekki veitti af!

Skiptum svo liði og ákváðum að hittast bara aftur í kvöldmat einum og hálfum tíma fyrir sýningu. Höfðum verið eitthvað stressuð að það yrði tímafrekt að komast inn í Arena en sáum síðan að þarna voru ótal inngangar svo það yrði væntanlega ekkert mál.

Þarna var props fyrir hina sýninguna sem var í gangi á móti Aïdu. Lyft upp með byggingarkrana sem er settur upp á hverjum degi til að flytja props inn og út og tekinn svo niður aftur. Ekkert geymslupláss inni á svæðinu:

d 10 props

Við Jón löbbuðum eiginlega aðallega á milli loftkældra rýma í búðum og kaffihúsum, (reyndar með viðkomu á sölubás þar sem ég keypti mér blævæng), þar til við gátum ekki meira og fórum á hótelið. Þar var tekin þriðja sturta dagsins og sú kaldasta.

Ekki aaaaaalveg eins glanslegt útsýni úr hótelglugganum okkar og um morguninn:

d 10 útsýni úr hótelglugga

en hótelið var samt alveg ljómandi, þó við Jón gistum undir súð. Mesta furða að klaufinn hér ræki ekki hausinn í og fengi heilahristing eða þaðan af verra!

d 10 hótelloft

Kvöldmatur á götu til hliðar við torgið sem Arena stendur við. Besta sætið, sagði þjónninn, við vorum hikandi þar til að hann benti á að þarna, á horninu við götu og bílastæði kæmi smá gola. Allt í lagi þá!

Þorði ekki að taka mynd af carabinieri og Veronalöggunni sem voru í hópum fyrir utan. Það á ekki að taka nokkurn einasta séns á hryðjuverkum þarna. Eins og ég er nú lítið fyrir ruling with fear þá skil ég örlítið að þarna sé öryggið haft í fyrirrúmi.

Ég var ekki alveg viss um að við hefðum keypt sæti í stólum eða bara á berum steininum, höfðum ekki splæst í dýrustu sætin, svo við þorðum ekki annað en kaupa okkur sessur. Það reyndist óþarfi því þetta voru sannarlega bólstraðir stólar og ekki nóg með það, heldur hefði ég ekki getað hugsað mér betri sæti! Sátum í fjórðu röð á upphækkuninni í Arena, framan við og til hliðar við sviðið. Giska á að það hafi verið ca 150 metrar inn að miðju sviðs! Í hæsta lagi!

d 10 svið

Spennan magnaðist.

d 10 Eyrún mín

fallega vinkona mín!

d 10 gengið

og svo allur hópurinn! Svei mér þá ef þetta er ekki eina hópmyndin sem ég á af okkur. Hvað er með það?

Blævængurinn. Kom. Í. Góðar. Þarfir!

Ég tók vídeó yfir áheyrendagólf og -palla, alveg iðandi af blævængjum. Eyrún og Ástráður höfðu ekki keypt sér blævæng en gáfust upp í fyrsta hléi og keyptu sér. Þar til þá gerði ég mitt besta að veifa fyrir okkur öll! (og þau reyndar veifuðu prógramminu en það virkaði ekki nándar nærri nógu vel). FitBitgræjan mín sýndi 14400 skref þennan dag og ég labbaði sko EKKI svo mikið í hitanum!

Ég sárvorkenndi hljómsveitinni og hljómsveitarstjóranum sem ekki fengu neitt tækifæri nema í leikhléunum tveimur til að komast eitthvað að kæla sig. Og ekki gátu þau veifað neinum blævængjum! Í gryfjunni voru fimm hörpur. FIMM! Ég held aldrei að ég hafi séð fimm hörpur á sama stað í einu áður! Það er ekkert magnað upp þarna svo væntanlega var þetta bara til að það heyrðist í þeim, hörpuparturinn er mjög mikilvægur í Aïdu.

Hljómsveitarstjórinn skipti um föt í báðum hléum. Var fyrst í jakka en skipti síðan yfir í svarta silkiskyrtu með kínakraga. Ég á eftir að kaupa slíka handa Jóni Lárusi! ekki ein einasta spurning. Ótrúlega flott flík og ég sé minn alveg fyrir mér í svoleiðis! Reyndar þarf hann líka að eignast hörskyrtu, allavega ef hætta er á að við förum í svona hita aftur, við hin vorum öll í hörfötum, Jón var eini sem var í bómull og það var ekki að gera sig við þessar aðstæður!

Hléin voru líka bæði nýtt til að kaupa meira drykkjarkyns. Já já, sitt hvert litla freyðivínsglasið en aðallega vatn samt! Ég hellti meira að segja smá vatni yfir hausinn á mér! tímdi samt ekki miklu í slíkt. Glösin fylgdu freyðivíninu, merkt Arena di Verona 2019 og við tókum þau með alla leið heim. Betri minjagripir en ýmislegt annað.

Nújá en vá. VÁ! hvað þetta var flott sýning! Ég keypti ekki prógramm og er ekki með nöfn á söngvurum eða hljómsveitarstjóra en þetta var ótrúlega magnað. Ég einhvern veginn náði að sætta mig við hitann (ok með því að veifa blævængnum tugþúsund sinnum) og naut sýningarinnar í botn!

d 10 upphafssena

d 10 kór

Aïda er auðvitað rosalega flott ópera. Ég er almennt meira fyrir Puccini en Verdi en sá græni má nú eiga það að vera með gríðarlega góðan laglínusans og mér finnast eiginlega orchestral kaflarnir í óperunni enn flottari en söngurinn. Þekktasta „lagið“ í Aïdu er ekki Celeste Aïda heldur sigurmarsinn, (það vantaði ekki hestana í þessa uppfærslu en það voru engir fílar) og það er líka mjög flott hljómsveitarmúsík við dansatriði.

Eina sem pirraði mig var að það sat fólk í kring um okkur sem bara gat ekki hætt að tala! og þegar sigurmarsinn var spilaður þá var einn gaur sem þurfti endilega að humma stundarhátt með! ég veit ekki alveg hvað þetta lið var að hugsa!

Klukkan var vel miðnætti þegar sýningunni slotaði. Út, stoppuðum á útiveitingahúsi á leið á hótelið og eitt hvítvínsglas fyrir svefninn. Og vatn!

Á hótelinu var síðan tekin fjórða sturta dagsins. Aldrei áður farið fjórum sinnum í sturtu á innan við sólarhring!

Tók góða stund að ná mér niður en það tókst á endanum. Ágætt því ég yrði bílstjóri næsta dags.

 

 

Auglýsingar

0 Responses to “Sëlva/Verona giorno dieci”



  1. Færðu inn athugasemd

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s




bland í poka

teljari

  • 370.566 heimsóknir

dagatal

júlí 2019
S M F V F F S
« Jún    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

sagan endalausa

Auglýsingar

%d bloggurum líkar þetta: