Salzburg, fünfter Tag

Seinni keppnisdagur. Öll þurftu að vakna íðilhress eftir þunga daginn á undan. Veit ekki betur en það hafi bara tekist ágætlega sko.

Allavega mættum við glaðlegu fólki í morgunmatnum og tókum svo velflest bíla niður í Mozarteum til að mæta þar klukkan 9:30. Aftur var rekistefna um hvar við gætum verið en nú fengum við að fara upp á loft í mjög flottan sal til að hita upp. Helga Rut og Jón Svavar tóku upphitun með glans.

 

 

Flokkur fyrir trúarlega tónlist beið.

Þar sungum við:

Ave verum corpus eftir William Byrd

Bogoroditse dévo eftir Sergei Rakhmaninov

Ave maris stella eftir Trond Kverno

Sálm 150 eftir undirritaða

Tókst verulega vel, fannst mér!

Keppni búin. Að við héldum, en reyndar vonuðum ekki. Jón Lárus sat og hlustaði á næsta kór, Raffles Singers og sagði þegar hann kom út að þau væru nú ansi hreint öflug samkeppni svo við reiknuðum ekki með að vinna flokkinn (né hinn flokkinn, þau kepptu líka þar). En mætti vonast til að komast samt í lokakeppnina. Vorum samt langt frá því viss um það, miðað við gæði kóranna í keppninni.

Eftir riðilinn fengum við að komast aftur í svarta salinn til að renna yfir úrslitalögin. Svona just in case. Tókum klukkutíma þar í bráðnhita.

Það átti síðan að vera æfing fyrir Krýningarmessu Mozarts (sem flestallir kórarnir tækju þátt í flutningi á daginn eftir) klukkan þrjú. Ég hafði ekki reiknað með að fara aftur upp á hótel, var bara með mér auka föt fyrir þá æfingu og rölt en hinn helmingurinn af síamsfjórburunum vildi fara á hótelið og skipta um föt. Svo við Jón Lárus fórum bara að fá okkur að borða, enduðum á franska staðnum aftur. Cassoulet í þetta skiptið.

d 5 cassoulet

Verulega gott!

Í miðri máltíð kom sms frá Kára: VIÐ ERUM KOMIN Í ÚRSLIT!!! (og þetta á síðuna strax á eftir):

Screenshot 2019-07-06 23.00.31

ég hoppaði upp úr stólnum og hnefann upp í loft. Jesssssss!!!

Hafði alveg reiknað með að fá gullviðurkenningar, jafnvel í báðum flokkum, það er svona semístandard í þessum keppnum, gull fyrir góða frammistöðu, silfur fyrir sæmilega og brons fyrir ömurlega. Í Riva fengu allir kórarnir gull eða silfur nema einn fékk brons. Hann var skelfilegur! Það er alltaf svolítið fyndið þegar kórar koma svo heim og monta sig af gulli og silfri. Við í Hljómeyki náðum einu sinni silfri í einum riðli í kórakeppninni í Tours í Frakklandi. Hún er metnaðarfyllri en flestar þessar keppnir og það var reyndar enginn kór sem vann gull í þeim riðli heldur deildum við öðru sætinu með einum öðrum kór svo við vorum í raun í silfursæti og fengum peningaverðlaun. Svo komum við heim og sögðum frá þessu en ég fékk spurningu hvort „þetta hefði nú nokkuð verið neitt alvöru silfur“. Sem það var, en fólk sem þekkir til keppnanna hélt bara að við værum að monta okkur af afskaplega litlu tilefni eins og flest.

Allavega. Að komast í úrslitakeppnina var alvöru! Kári hringdi í mig og spurði hvort ég væri til í að taka útvarpsviðtal um þennan árangur. Jújú til í það! Við Jón Lárus plöntuðum okkur í rólegt horn á Wein und Co vínbarnum að bíða eftir símtali. Gengið mitt kíkti þar við og fór síðan aftur þegar æfingin fyrir Krýningarmessuna nálgaðist. Ekkert kom símtalið. Biðum í tvo tíma, ég missti af æfingunni en það gerði svo sem ekkert til. Verra að geta ekki fengið sér vínglas á þessum fína bar, úrslitin voru jú um kvöldið svo vín var ekki í boði. Ég veit ekki alveg hvað ég pantaði mér mörg vatnsglös samt.

d 5 ég

Þarna sat ég og beið!

Gafst upp um hálffimmleytið og við röltum inn í Mozarteum. Þar var æfingin við það að klárast og misdisgruntled kórfólk kom út, þau höfðu ekki verið sérlega sátt við stjórnandann sem stóð þarna og gerði lítið úr söngvurunum, sagði að það væri eins og hann væri kominn í leikskóla, hermdi eftir söngstílnum í háðstóni og hvað veit ég?

Þarna hófst hins vegar hin vandræðalegasta sena í sambandi við lokakeppnina. Við vorum beðin um að mæta klukkan 17:00 til að æfa og fengjum að komast að á sviði 17:40. Leist ekkert á þetta! Við vorum búin að æfa þetta í drep, meira að segja fyrr um daginn líka og svo voru nær öll búin að syngja úr sér allt vit á Krýningarmessuæfingu. (Nema reyndar áðurnefnd Raffles Singers, sem höfðu ekki skráð sig í Krýningarmessuna).

Fólk þurfti að nærast bæði vökva og allskonar svo hópurinn dreifðist út um allt, á næstu kaffihús, upp á hótel, þá kom upp að við kæmumst inn í sal strax, út voru send skilaboð á fólk að koma strax, það þýddi auðvitað ekki nokkurn hlut. Fullt af liði (meðal annars við Jón) hékk bara í anddyrinu á Mozarteum þennan tíma. Sungum svo úrslitalögin tvö auðvitað klukkan 17:40 eins og alltaf hafði staðið til! En náðum samt einbeitingunni nokkuð vel á strik aftur sem betur fer. Á meðan á þessu stóð var Kári að ræða við dómnefndina í keppninni, það er standard að það sé fundur stjórnenda og dómnefnda.

Lokakeppni-slash-tónleikar klukkan sjö. Sjö kórar í úrslitum, við sungum næstsíðust. Vel heitt í sal.

Mjög flottir kórar! Alls konar kórar. Ungmennakór, suðurafrískur kór með etníska músík, norskur kvennakór með konum á öllum aldri, háskólakór frá Singapúr, glee club kór frá Filippseyjum, við og svo Raffles Singers (sem er líka frá Singapúr).

Hver kór söng tvö lög. Við sungum:

O magnum mysterium eftir Morten Lauridsen

Eg vil lofa eina þá eftir Báru Grímsdóttur

O magnum fannst mér alls ekki ganga nógu vel! Byrjunartónninn ekki pottþéttur (erfið byrjun reyndar en við eigum að geta betur) og annar staður sem var ekki nógu góður. Súrt. Svo reyndar þegar ég hlusta á upptökuna þá er hún bara hreint ljómandi, þrátt fyrir þessa tvo smástaði. Tær og tandurhrein.

Burtséð frá því að það skipti svo á endanum ekki nokkru lifandis máli því við vorum alls ekki dæmd eftir þessum úrslitalögum heldur eingöngu lögunum í flokkunum. Hefðum átt að vera aaaaðeins stressaðri!

Þegar allir kórarnir sjö höfðu lokið söng sínum var heillöng, já sko mökk löng, athöfn með verðlaunaafhendingu og kynningu á dómnefnd, framkvæmdaaðilum og kórum og kórstjórum, allir kórstjórar keppninnar (ekki bara þeirra sjö kóra sem voru í úrslitum) komu á svið og öll fengu viðurkenningarskjöl og verðlaun og alltsaman. Auðvitað mikið klappað fyrir hverjum. Héldum að þetta ætlaði aldrei að verða búið!

En, út úr þessu kom, gullviðurkenning í flokki III fyrir fyrri keppnisdag, A1, gullviðurkenning í flokki V fyrir seinni keppnisdag, eingöngu Raffles Singers náðu betri árangri en við og þau eru alveg frábær, engin skömm að vinna þau ekki. Við massasátt!

d 5 verðlaun

Þarna sést Kári ásamt einum dómaranna, honum Fassbender sem hélt mikið upp á okkur.

 

 


Stjórnandi Krýningarmessunnar var einn dómaranna líka og hann var alveg voðalega ánægður með okkur. Fyrirgafst misheppnaða fyndnin á æfingunni nokk vel.

Dómararnir voru líka sérstaklega ánægðir með verk Jakobs Gruchmann, enda væntanlega orðnir ansi hreint þreyttir að hlusta á Ave verum corpus eftir Mozart og Locus iste eftir Bruckner!

Þegar við loksins komumst út stefndi fereykið á austurlenskan (nei ekki austurrískan þaddna!) veitingastað sem Jón Lárus hafði spottað fyrir okkur. Við vorum skíthrædd um að hafa misst af matnum en það var þó ekki búið að loka eldhúsinu þegar við skreiddumst þangað inn klukkan hálftíu.

d 5 önd

Önd á grænmetisbeði fyrir mig. Og hvítvín. Og fullt fullt af vatni!

Hótel. Hótelbar. Stutt samt. Dauð úr þreytu! Sofa!

Auglýsingar

2 Responses to “Salzburg, fünfter Tag”


  1. 1 Ella 2019-07-7 kl. 23:03

    Til hamingju þó seint sé 🙂


Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

Tengist við %s




bland í poka

teljari

  • 370.772 heimsóknir

dagatal

júlí 2019
S M F V F F S
« Jún    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

sagan endalausa

Auglýsingar

%d bloggurum líkar þetta: