París Dóm ferð, cinquième jour

Kemur ekki leiðinlega heimferðarfærslan í lokin? Það verður jú að binda endahnút á þetta allt saman.

Sofna hálfþrjú og vakna sjö pínu þunn, hvernig hljómar það? illa? Mesta furða samt hvað ég var hress. Er hægt að venja sig á að sofa lítið?

Kannski sveif ég bara enn á euphoriu dagsins áður en ég var allavega eiginlega stálslegin og tilbúin í heimferð. Hefði samt verið ótrúlega gott að eiga einn heilan dag eftir tónleika áður en haldið væri heim. Athuga það næst, það er jú ekkert mál að fresta um dag. Já eða meira. Næsta kórferð er plönuð að ári í kórakeppni í Austurríki. (nei ekki ein af þessum sem allir kórarnir fá annað hvort silfur eða gull og monta sig svo af verðlaunum þegar heim er komið!) Og þegar fólk er komið þangað er jú upplagt að leigja sér bíl og keyra niður til Ítalíu til dæmis. Mmmm, Ítalía! orðið meira en tvö ár síðan hún var heimsótt. Það er of langt.

Það var ansi lítið tekið af myndum þennan dag svo ekki verður færslan skrautleg.

Lokamorgunmatur á hótelinu. Ávaxtaskálin sem ég nefndi fyrsta morguninn hafði ekkert sýnt sig aftur. Heldur ekki þennan morgun. Annars engar fréttir af morgunmatnum nema að þar var skemmtilegt fólk, að vanda. Það er bara skemmtilegt fólk í þessum kór. Einhver höfðu haft vit á því að framlengja ferðina en ekkert þeirra ætlaði nú samt að dvelja áfram á þessu hóteli.

Tékkað út í góðum tíma og við settumst niður í lobbí til að bíða eftir rútunni. Fólk hafði sett farangurinn við dyrnar en þar byrjaði líka halli til að hjólastólar kæmust niður. Ætli hafi ekki verið komnar sirka 8 töskur þarna þegar Páll bassi ætlaði að bæta sinni við og allt klabbið rann af stað. Stefndi í farangursstórslys nema ég náði að rétta út höndina og stöðva þetta í fæðingu. Frekar fyndið.

Rútan mætt. Betra pláss í þessari, það þurfti ekki að hlaða þriðjungi tasknanna inn í bíl.

Heldur fljótari út á völl en þaðan og á hótelið nokkrum dögum fyrr. Fólk búið að tékka sig inn en á þessum velli virtist það ekki skipta nokkru máli, öfugt við á CDG þar sem var sér röð fyrir inntékkað fólk. Ég hef nú samt á tilfinningunni að tékkinn fyrirfram hafi flýtt fyrir röðinni, hún gekk allavega ágætlega hratt fyrir sig.

Reyndi að fá Jón Lárus til að samþykkja að við fengjum okkur að borða fyrir utan hlið, þar voru mikið fleiri veitingahús en hann vildi endilega bara fara í gegn og vera búinn að því. Sem var svo sem líka ágætt, maður er alltaf slakari eftir þær biðraðir og rífuppúrtöskum og ves.

Bakpokinn minn fór í sér tékk, væntanlega hafa öryggisverðirnir hikstað á sleglinum sem ég tók með, svona í því tilfelli að það yrði hægt að redda suspended cymbal fyrir Sálm 150, það nefnilega á helst að vera slíkur í verkinu, ég fékk slagverksstrák til að spila það með okkur í Hallgrímskirkju á upphitunartónleikunum áður en við fórum út en það má alveg flytja verkið án symbals og það tókst semsagt ekki að redda slíkum í París. Fékk töskuna afhenta án athugasemdar þegar liðið í tékkinu var búið að virða fyrir sér slegilinn nægilega vel.

Hefði samt verið gott að borða fyrir utan því veitingahúsið inni var óttalega óspennandi. Fengum okkur einhverjar frekar bragðlausar grillaðar bagettur, rósavínsglas og ég keypti mér sítrónujógúrt sem ég hefði alveg getað sleppt.

Jón Lárus fór síðan og leitaði upp lounge. Það var hins vegar ljómandi. Það er alveg fáránlega gott að komast í þögn frá ysnum (er þetta orð til með ákveðnum greini í þágufalli eiginlega?) á flugvöllum. Og að hlaða símann. Sátum þar í rólegheitum í klukkutíma eða svo í félagsskítamode.

Niður að hliði þegar tími var kominn til. Vélin reyndist ein af þessum glænýju Boeing 737 Max sem Icelandair var að kaupa um daginn.

IMG_0387

Ferðakortið í skemmtaranum var samt bilað svo það var ekki hægt að fylgjast með hvert við vorum komin. Ég ætla ekki að klikka á því næst að taka með Sennheiserana mína en ekki snúruna í þá eins og ég gerði núna! Ekki það ég svaf mestalla leiðina sem betur fer.

Jón keypti sér dólgatvennu:

IMG_0381

en lét samt ekkert flugdólgslega.

Öll vélin þurfti að fara út að framan þó við fengjum ekki rana. Frekar mikið stórfurðulegt því það voru settar tröppur upp við vélina að aftan en það var ekki opnað þeim megin samt. Líka bilað?

Mér finnst að rútur úr vélum sem fá ekki að tengjast við inngöngurana eigi að fá að lenda mikið nær miðju flugstöðvar í stað þess að vera hlaðið inn algerlega úti á enda, við ystu hlið. Það hlýtur að vera hægt að koma því þannig fyrir.

Var skíthrædd um að það yrði eitthvað vesen á vellinum heima, búin að heyra of margar sögur af rugli með farangur, allur farangurinn úr öllum vélunum yrði á öllum böndum og tómt kaos. Það varð samt ekkert þannig. Þegar ég var búin að kaupa eitrið mitt í fríhöfninni (nei ekki tóbak eða áfengi, ég er að tala um lakkrís!) röltum við inn að bandi en allt í einu tók Jón Lárus á rás, hafði séð töskuna okkar vera komna næstum því inn aftur til að fara hringinn á bandinu. Náði henni!

Liðið okkar og já, meira og minna allt gengið knúsað og kysst, sem betur fer var kórinn ekki kominn í sumarfrí (æfing á miðvikudaginn var og sungið við hátíðarmessu á morgun 17. júní). Samt fráhvarfseinkenni!

Ég er kyrfilega kattamegin í tilverunni. Gæti örugglega kallast crazy cat lady nema ég á bara einn kött, ekki marga. Ég verð samt að fá að segja dæmisögu sem ég heyrði einu sinni sem stangast kannski pínulítið á við lífsviðhorfið mitt.

Þegar fólk eignast barn, þá fær það iðulega hvolp. Sem snýst í kring um það. Mammamammamamma, pabbipabbipabbi, best í heimi, aðdáunin óskilyrt og endalaus.

Svo verða börnin að unglingum. Þá breytast þau í ketti. Hrumpf! Jú ég skal samþykkja að eiga hjá þér húsaskjól og fá að éta en ekki halda að þú hafir eitthvað yfir mér að segja! (ókei staðalímyndir, kettir eru sko ekkert svona í alvöru, löngu sannað. Unglingar ekki endilega alltaf heldur. Samt nær því en kettirnir).

Svo þegar þú heyrir setninguna: Æ mamma, sestu, ég skal færa þér kaffið! þá veistu að þú ert búin að fá hvolpinn þinn aftur!

Freyjan mín sótti okkur út á völl. Með bananamúffur sem hún hafði bakað og kalt vatn með ísmolum í, í einangrunarbrúsa, handa okkur. Hún er best ❤

Svo beið fullur kassi af þessu mín heima. Næsta verkefni í hinum kórnum. Life goes on!

IMG_0382

Skref? nah.

Auglýsingar

0 Responses to “París Dóm ferð, cinquième jour”



  1. Færðu inn athugasemd

Færðu inn athugasemd

Skráðu umbeðnar upplýsingar að neðan eða smelltu á smámynd til að skrá þig inn:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Breyta )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Breyta )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Breyta )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Breyta )

w

Tengist við %s




bland í poka

teljari

  • 367,022 heimsóknir

dagatal

júní 2018
S M F V F F S
« Ágú   Júl »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

sagan endalausa

Auglýsingar

%d bloggurum líkar þetta: