Sarpur fyrir 22. maí, 2008

sem ein af fáum

sem var ekki að fylgjast með íslensku söngvurunum massa það í júró (til hamingju með það, annars) fór ég á kórtónleika í kvöld. Kór Akraneskirkju hélt tónleika í Seltjarnarneskirkju, synd að ekki voru fleiri, allir að glápa á sjónvarpið, væntanlega, á prógramminu íslenskir sálmar og svo gamla litla messan mín sem ég samdi þegar ég var enn í tónfræðideildinni í Tónó (já og sem Jón Lárus kom og hlustaði á flutning á svona þegar við vorum að byrja að draga okkur saman, til mikillar furðu skólafélaga hans sem ekki var vanur að sjá hann á klassískum tónleikum).

Kórinn er alveg ljómandi góður, mjög fallegur hljómur og langoftast tárhreinn, raddirnar vel blandaðar, greinilega góður raddþjálfari á ferð og virkilega fínar raddir. Sungu fyrst Litaníuna eftir sr. Bjarna Þorsteinsson, Örn Arnarson söng sóló, mjög fínt en ég hafði á tilfinningunni að hann væri pínu stressaður (á því bar hins vegar alls ekki þegar hann söng tvö sálmalög með gítar, síðar í dagskránni). Svo komu nokkrir íslenskir sálmar, sumir með undirleik, aðrir ekki, allt mjög frambærilega sungið og spilað.

Í lokin söng kórinn svo messuna, Missa brevis, klassískan messutexta en án trúarjátningar. Svolítið stór biti fyrir áhugakór, enginn undirleikur, skiptir oft snögglega um tóntegund, nóg af skrítnu tónunum mínum, pólíritmi í gangi, snúin sóló, en kórinn leysti þetta allt af hetjuskap. Auðvitað kom hitt og þetta upp á, en þau leiðréttu sig jafnan og lentu saman, verkið rann fínt í gegn án stoppa, sólistarnir góðir (sérstaklega tenórinn, sem leiðrétti Gloríukaflann upp á sitt eindæmi, þegar hann hafði fallið örlítið)

Takk fyrir mig, Sveinn Arnar, kór og einsöngvarar.

híhí

fréttin þarna náði mér algerlega, enda hef ég ekki lesið Weekly World News áður. Trúði bara hverju sem er upp á nöttarana þarna fyrir vestan.
Hér og hér eru örlítið ótrúlegri fréttir frá miðlinum…

óhugnanlegt

þetta hér er sveimérþá með því óhugnanlegra sem ég hef lengi séð! (hérna er original fréttin).

hvernig stendur á

því að það er sama hvað ég tek til á skrifborðinu, hrúgurnar eru alltaf komnar upp undir loft og það er stórhættulegt fyrir köttinn að stíga á bunkann?

ferðasagan – dagur 1

Kannski maður geri eins og í fyrra og hendi ferðasögunni inn, þó það sé ekki nema fyrir ferðafélagana (áminning – fá tölvupóstinn hjá samkennurunum)

Alltaf þægilega dagflugið, vöknuðum klukkan 4, Jón Lárus hafði boðist til að skutla mér út á völl (takk luv) og tveir kennarar ætluðu að vera samferða. Gekk nokk hnökralaust að vakna, fara í sturtu, pína í mig smá morgunmat, sækja hinar og keyra úteftir. Svosem ekki í frásögur færandi. Morgunmatur númer 2 á Kaffitári. Út að hliði, einhvern veginn tókst mér að lesa vitlaust á skiltin og hefði farið til London nema fyrir flugvallarstarfsmanninn sem vinnur við að leiðrétta syfjaða farþega, rambaði síðan á rétt hlið og vél. Morgunmatur númer 3 í vélinni, hmm, nei, það var nú eiginlega hádegismatur. Vélin ógurlega flott, skjár við hvert sæti, en maturinn nákvæmlega eins og venjulega, eggjakakan á skinkusneiðinni með kartöfluteningunum. Svo sem bara ágætt.

Komin klakklaust til CDG, eitthvað fannst mér flugvöllurinn hafa látið á sjá síðan við fórum í október 2006, fannst hann flottur þá en núna var fýla og talsvert ósnyrtilegra. Töskur allra skiluðu sér, það hafði greinilega verið reynt að brjótast inn í mína, lásinn var spenntur örlítið upp, nóg til að ég gat engan veginn opnað hann strax. Út, reynt að veiða okkur í 2 stóra leigubíla, væntanlega leyfislausir gaurar, fólk smástund að ákveða hvort því skyldi tekið, 15 evrur á haus, enduðum í löglegum leigubílum – og borguðum 14 evrur á manninn með þjórfé, þrátt fyrir að vera bara 3 í bíl, eitthvað átti nú að okra á túristunum.

Nújæja, á hótelið komumst við, tók reyndar óratíma að finna út úr herbergjaskipuninni, hótelið hafði klúðrað uppsetningunni á herbergjunum royally, ég endaði í herbergi með Elínu Hannesar, nokkuð sem stóð ekkert til, en það var auðvitað bara fínt. Hún hafði átt að vera með Ewu, sem fékk síðan einkaherbergi. Vorum í ógurlega fínu herbergi uppi á sjöttu hæð, líklegast besta herbergi ferðafélaganna, þó hin væru reyndar líka ágæt. Fann upptakara sem ég gat notað til að brjóta upp lásinn, sem betur fór.

Allir hittust niðri í lobbíi og fórum af stað út, einhverjir fóru niður að Signu, ég og Sarah (kennarinn hans Finns) röltum í verslanamiðstöðina stóru, Printemps Haussmann sem var rétt hjá hótelinu, fyrstu ferð þangað, þær urðu nokkrar.

Rándýrt mall, ég keypti held ég ekkert þar nema annan lás á ferðatöskuna og svo reyndar mat á skemmtilegum veitingastað þar uppi á efstu hæð. En útsýnið ofan af efstu hæðinni var gríðarlega flott, það var aðallega það sem heillaði við búðina. Reyndar mjög flottar vörur, alls konar merkjavara, ógurlega gaman að skoða húsbúnaðardeildina og fleira.

Náði að kaupa boli á yngri krakkana (í C&A) og svo tappatogara, sem náttúrlega hafði steingleymst að taka með, dæmigert.

Við Sarah gengum svo fram og til baka að leita að uppáhalds litla franska veitingastaðnum mínum, L’Incroyable, en fundum hann hvergi – hmm, þarf að tékka hvort hann sé nokkuð búinn að leggja upp laupana. Enduðum á stað sem ég man ekki hvað heitir og fengum, ja, kjötsúpu, bara án súpu, mauksoðið kjöt, kartöflur og grænmeti, alveg ágætt en ég geri nú ekkert síðra svoleiðis sjálf. Fín súkkulaðimús í desert, samt.

Aftur á hótelið, eins og venjulega er fáránlega gott að setjast niður með rauðvínsglas eftir endalaust plamp. Sváfum með galopna glugga, við Elín látum hvorugar smá umferðarnið trufla okkur (tja, reyndar lokaði ég glugganum þarna fyrstu nóttina, fullmikið af sírenuvæli, en hinar næturnar voru fínar).


bland í poka

teljari

  • 373.922 heimsóknir

dagatal

maí 2008
S M F V F F S
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

sagan endalausa