hér heima við, enginn heima nema ég og kisa, eina sem heyrist er pikk á lyklaborð og hljómborð og suð í ísskápnum. Stöku bíll keyrir framhjá, nokkrir fuglar tísta úti í rifsberjarunna (og kisa þýtur út, auðvitað – nær samt engum fugli).
Lífið er gott. Og ég byrja ekki að kenna fyrr en eftir viku (LHÍ), tvær vikur (Hafnarfjörður) og þrjár (Suzuki).
hljómar vel.
Njóttu á meðan það gefst.
njóttu áfram lífsin og bara sem allra lengst!