Það má ekki pakka börnum inn í bómull:
sjá þessa grein.
bland í poka
|
Nýleg ummæli
 | hildigunnur við félagsmálatröllið |
 | baun við félagsmálatröllið |
| baun við félagsmálatröllið |
| hildigunnur við félagsmálatröllið |
 | Harpa J við félagsmálatröllið |
blogg
- afi
- anna I
- anna III
- anna IV
- arnar
- atli týr
- ármann
- árni
- þóra
- þórdís
- þorbjörn
- beta
- björn friðgeir
- daníel freyr
- davíð þór
- eddi
- elías
- elfa rún
- eva
- eyja margrét
- farfugl
- finnur
- frændsystkinin
- fríða
- freyja
- freyr
- gísli
- guðný anna
- gummi
- gunnar g
- gunnar hrafn
- gurrí
- hafdís
- hallur
- hallveig
- harpa g
- harpa j
- heiða
- helga
- herbert
- hjálmar
- hugi
- hugskot
- jana
- jón hafsteinn
- jón heiðar
- jón lárus
- kalli
- katana
- kristín
- kristín á
- kristín björg
- kristín v
- kristján orri
- linda
- ljúfa
- maggi
- mína
- mikki
- mummi
- nanna
- oscar
- pedro
- pezkall
- roy
- skrudda
- smári
- stefán
- stefán páls
- svanfríður
- sverrir
- syngibjörg
- tóta geimfari
- tölvuóða tónskáldið
- umferðarreglurnar
- veiga
- villi
matur og drykkur
nauðsynlegt
pólitík
tónlist
teljari
- 271,716 heimsóknir
dagatal
sagan endalausa
- nóvember 2009 (12)
- október 2009 (33)
- september 2009 (53)
- ágúst 2009 (56)
- júlí 2009 (34)
- júní 2009 (57)
- maí 2009 (62)
- apríl 2009 (68)
- mars 2009 (67)
- febrúar 2009 (69)
- janúar 2009 (89)
- desember 2008 (83)
- nóvember 2008 (83)
- október 2008 (91)
- september 2008 (71)
- ágúst 2008 (79)
- júlí 2008 (72)
- júní 2008 (59)
- maí 2008 (60)
- apríl 2008 (96)
- mars 2008 (88)
- febrúar 2008 (78)
- janúar 2008 (80)
- desember 2007 (58)
- nóvember 2007 (86)
- október 2007 (71)
- september 2007 (62)
- ágúst 2007 (69)
- júlí 2007 (44)
- júní 2007 (75)
- maí 2007 (90)
- apríl 2007 (81)
- mars 2007 (58)
- febrúar 2007 (52)
- janúar 2007 (56)
- desember 2006 (71)
- nóvember 2006 (90)
- október 2006 (104)
- september 2006 (59)
- ágúst 2006 (69)
- júlí 2006 (47)
- júní 2006 (69)
- maí 2006 (70)
- apríl 2006 (69)
- mars 2006 (78)
- febrúar 2006 (64)
- janúar 2006 (72)
- desember 2005 (84)
- nóvember 2005 (77)
- október 2005 (86)
- september 2005 (72)
- ágúst 2005 (66)
- júlí 2005 (35)
- júní 2005 (68)
- maí 2005 (78)
- apríl 2005 (69)
- mars 2005 (82)
- febrúar 2005 (68)
- janúar 2005 (71)
- desember 2004 (55)
- nóvember 2004 (68)
- október 2004 (58)
- september 2004 (54)
- ágúst 2004 (68)
- júlí 2004 (75)
- júní 2004 (82)
- maí 2004 (64)
- apríl 2004 (62)
- mars 2004 (56)
- febrúar 2004 (49)
- janúar 2004 (46)
- desember 2003 (40)
- nóvember 2003 (45)
- október 2003 (63)
- september 2003 (46)
- ágúst 2003 (22)
- júlí 2003 (28)
Auðvitað á að leyfa börnum að detta. Ég hef engar hugmyndir að hjólaleiðum, nema náttúrulega alla þessa fínu stíga hér í París, he he he…
jámm, og ekki gera umhverfi þeirra svo dauðhreinsað hættum að það sé ekki séns að þau fái skrámu (auðvitað er ég ekki að tala um að það eigi að vera dauðagildrur í kring um börn).
París, já, alveg væri ég til í að skjótast þangað að hjóla, en kannski fullsnúið að fara þangað á bílnum. Fulllangt, allavega…
Og svo er ég nú ekkert viss um að börn detti neitt frekar þótt þeim sé leyft að klifra í trjám. Alveg fannst mér merkilegt þegar ég kom hér heim að vinna og fór í heimsóknir í leikskóla hvað fólki var illa við að börn klifruðu. Og það náttúrulega má ekki hafa tré á leikvöllum vegna þess að “ofvirku” börnin þurfa endilega að klifra í þeim. Í Danmörku er hreinlega plantað klifurtrjám á leikvelli leikskólanna. Og mjög sjaldan sem fólk tengir það við ofvirkni þótt duglegum krakka detti það í hug að klifra í tré. Enda fátt hollara.
Nákvæmlega. Ég og frænka mín gerðum fátt skemmtilegra en að klifra – og ég held hvorug okkar geti talist ofvirk. Ef við fundum ekki tré (þau voru til dæmis í garðinum við gamla Borgarbókasafnið) þá bara stillansa.
Ég hef allavega ekki samviskubit af því að leyfa krökkunum að hoppa af klettunum þarna í Elliðaánum um daginn – þó þau hefðu mögulega getað dottið aftur fyrir sig og rekið hausinn í klettana.
Eins og þú segir Hildigunnur, þá er möguleikinn alltaf fyrir hendi og því EIGUM við sem foreldrar að leyfa þeim að gera ekki hluti sem gætu meitt þau.
NEI DJÓK:) Auðvitað á að leyfa börnum að klifra og bara leika sér á allan þann hátt sem þau geta. Maður er með heilbrigða skynsemi þannig að það er ekki eins og maður lætur krakkana sína hoppa ofan af kletti í vatn þar sem mannætufiskar skipta þúsundum.
Í amerískum leikskólum, a.m.k. sumum má alls ekki fara upp í gluggakistur vegna þess að þau gætu dottið og þá lögsækja foreldrar stofnunina.
Ég veit ekki með þetta Hildigunnur. Er að sumu leyti sammála en að öðru ekki.
Mér finnst íslensk börn alltof mikið á eigin vegum og veit ekkert hversu gott það er fyrir þau. Hins vegar er ofverndun allt önnur Ella og það er ekki par betra. Ég er alltaf að leita að hinum gullna.
Jenný, ég er alls ekki að tala um að við eigum að láta krakkana vera meira eina, langt frá því. Okkar raunveruleiki er ekki alveg eins og Bretanna, þar fá börn mjög lítið að vera ein, hér er það kannski öfugt. Ég tel mig mjög heppna að vinna þannig að ég get verið mjög mikið heima, og krakkarnir koma sjaldan heim í tómt hús. En ég vil samt frekar að þau fari út í garð og klifri í tré heldur en að þau sitji inni við tölvuna allan daginn.
Ég vil líka geta leyft þeim að klifra í klettum og hoppa í hyl – en reyndar ekki án þess að fylgjast með þeim
Ég mæli með hjólatúr í Heiðmörk. Fínt að klifra í trjánum þar í hjólapásu;)
ég er sosum sammála þessu að flestu leyti.. en ég vil helst ekki að rdj sé að príla mikið ef það er enginn fullorðinn nálægt. Við gengum nú fram á dreng um daginn á Ísafirði, 9 ára gamlan sem datt 3 metra niður úr tré með mjóbakið í stein og hann var heilmikið slasaður.. við hringdum á sjúkrabíl því það var enginn af foreldrum hans né vina hans sem voru með honum heima neins staðar, hvergi neinn fullorðinn til að ná í. Fannst þetta nú frekar skerí ef ég á að segja eins og er.. hann gat ekki sagt nafn né símanúmer hjá foreldrum sínum fyrir sársauka og var víst ennþá uppi á spítala nokkrum tímum síðar þegar við rákumst á vin hans aftur..
Ég er sammála því að börn eigi að fá að príla og leika sér, en finnst samt nauðsynlegt að fylgst sé með þeim.
Jamm, það þarf að vera eitthvað millistig.